داستان لوگوی کوکاکولا

هویت بصری جدید کوکاکولا 

در سال ۱۹۶۹، برند کوکاکولا از چهار عنصر تشکیل شده بود که همگی از اولین روزهای آن در حال استفاده بودند. اینها عبارت بودند از: لوگوی دست‌نویس کوکاکولا، لوگوی کوک، «قرمز استاندارد» و شکل بطری. با این حال، نحوه ارائه آنها ناهماهنگ شده بود. و چون تابلوهای کوک زیادی وجود داشت، «گاهی ده یا بیست تا در فاصله چند قدمی»، آنها تقریباً نامرئی شده بودند. علاوه بر این، تحقیقات نشان داده بود که این امر منجر به سردرگمی مصرف‌کنندگان نیز شده است.

استانداردهای پایه

برنامه جدیدی که توسط لیپینکات و مارگولیس طراحی شد، بر سازماندهی و روشن کردن رابطه بین این عناصر با مجموعه‌ای از «استانداردهای پایه» تمرکز داشت. این اولین تلاش برای مدون کردن و هماهنگ کردن هویت بصری برند بود.

لوگوتایپ کوکاکولا، که توسط فرانک ام. رابینسون طراحی شده بود، همان باقی ماند. «کوک» فقط کمی اصلاح شد (به چند تنوع کاهش یافت) و قرمز استاندارد و طراحی بطری بدون تغییر باقی ماند.

بزرگترین تغییر با معرفی یک عنصر برند اضافی رخ داد. «منحنی کانتور بطری»، که بعدها به «روبان» معروف شد، یک ابزار گرافیکی سیال بود که از شکل بطری نمادین کوک گرفته شده بود. این عنصر، تمام اجزای گرافیکی را بهتر به دیگر دارایی کلیدی برند، یعنی سیلوئت بطری شیشه‌ای، متصل می‌کرد.

مربع آردن

این خط سیال از عناصر هندسی مربع و دایره که تا آن زمان وجود داشتند، فاصله گرفت و به هر کدام کیفیتی پویا بخشید. این خط در یک قاب، اغلب مربع اما همچنین مستطیلی، قرار می‌گرفت و در طول سطح تابلوها و بسته‌بندی‌ها گسترش می‌یافت و با لوگوی دست‌نویس کوکاکولا یا کوک استفاده می‌شد. این چیدمان عناصر به «مربع آردن» (Arden Square) معروف شد.

فونت کوکاکولا

تایپ‌فیس «هلوتیکا» (Helvetica)، که به طور گسترده در دسترس بود، برای رسمی کردن ارتباطات بازاریابی و سازمانی معرفی شد. این در دسترس بودن مهم بود زیرا کوکاکولا یک برند بین‌المللی بود که از آژانس‌ها و چاپخانه‌های مختلفی برای بسته‌بندی و تبلیغات استفاده می‌کرد. غیرمعمول نبود که شرکت‌های حروف‌چینی وقتی یک فونت به راحتی در دسترسشان نبود، آن را با فونت دیگری جایگزین کنند. هلوتیکا رگولار ترجیحاً استفاده می‌شد و نسخه لایت زمانی انتخاب می‌شد که نیاز بود یک پیام خاص «به نرمی» منتقل شود و نسخه مدیوم زمانی استفاده می‌شد که نیاز به تاکید ویژه بود.

استفاده از فونت هلوتیکا به عنوان بخشی از طراحی برند و تاریخچه لوگوی کوکاکولا در سال ۱۹۶۹.

علاوه بر تحکیم هویت بصری خود، کوکاکولا همچنین شروع به اجرای جدی علائم تجاری خود کرد و این احتمال را برای صاحبان فروشگاه‌ها ایجاد کرد که اگر مشتری «کوک» درخواست می‌کرد و آنها برند دیگری را سرو می‌کردند، تحت پیگرد قانونی قرار گیرند. تأثیر کلی این برنامه رسمی، رشد مداوم بود و بخش زیادی از هویت بصری آن امروزه نیز در حال استفاده است و «روبان» یک دارایی خلاقانه قدرتمند را برای طراحان و شرکت‌های تبلیغاتی فراهم کرده است تا با آن کار کنند.